Trunin Zofia

NIE JESTEM

Nie jestem dla ciebie żoną, kochanką, dziewczyną,
Nie jestem promykiem słońca, wiosną ani kwiatem,
Ale nie chcę być dla ciebie zimą.
Może ciepłą jesienią – taką z babim latem?

Może ukojeniem na twe zmartwienia i troski,
Czułym szeptem i dotykiem dłoni?
Może zachodem słońca i porankiem radosnym?
Może wspomnieniem kilku chwil szalonych?

Czym ja będę dla Ciebie?
Może piekłem i niebem?
Może porannym po rosie stąpaniem?
Może twoim kochaniem…

wiersz wyróżniony w konkursie Niebieskie Pióro 2000

ODA DO CZTERDZIESTOLATKÓW

Jubileusz to nie lada
Gdy czterdziestka na kark spada!

DLA KOBIETY – to wiek piękny
Rozkwitają wszystkie wdzięki
Jej dojrzałość plus uroda
To jest klasa! I nic dodać!

Przy niej bledną małolaty
I trzydziestki są nijakie
Dla niej facet szpakowaty
Albo też dwudziestolatek!

Chcesz poszaleć? Lecz z umiarem!
Wszak nietrudno przebrać miarę!

DLA MĘŻCZYZNY – to wiek dziwny
Facet nie jest już naiwny
Lecz wystarczy małolata
By zapomniał, że jest w latach,
By zapomniał, że jest żona
Dawno temu poślubiona,
Że są dzieci, dom i praca
W głowach chłopom się przewraca!

Każdy facet po czterdziestce
Chce swe życie zmienić jeszcze
Nowa żona, nowe dzieci
A tu czas za szybko leci!

Po czterdziestce życie mija
Niczym jedna krótka chwila,
Więc przemyśleń czas już zacząć :
mniej stresować się swą pracą,
i mniej palić, bo w tym wieku,
już oszczędzaj się, człowieku!
No i viagry nie zażywaj,
bo jak mówią – jest szkodliwa!
A gdy lew się w tobie zbudzi
Żona szybko cię ostudzi.
Jeszcze dodam coś na koniec:
Jesteś już po drugiej stronie!