NIEBIESKIE PIÓRO

Muskała Tomasz

Mieszka w Piekarach Śląskich. Z zawodu jest mechanikiem oraz konwojentem wartości. Czynnie uprawia turystykę górską, fotografuje i czyta literaturę teologiczną.
Zadebiutował w 2000 roku w antologii poezji miłosnej „Z wichru spłynie moja miłość”, wydanej przez Agencję Wydawniczą MAK.

__________________________________________________________

***

Nadpływa dzień
wieczoru zwiastun lecz
daleko jeszcze do gwiazd
póki co wierzę w miłość która
bryłą jest
szlifowana naszymi dłońmi i
tak dalece dane nam jest
uciec
w miłość naszą
wtulić się
pamiętając gwiazdy
nocy ornaczańskiej
wiszące ciągle nad nami

***

Najwspanialej mi
gdy jesteś wpleciona we mnie
czas wtedy przestaje istnieć
my stworzeni dla siebie jedyni
świat tam za oknami odrywa się
jesteśmy Ziemią reszta -
Księżycem – daleko
nie dzielimy się nawet słowami
wszystko jest nasze
mowa dotyk i spojrzenia
możemy chłonąć wolność szeptów
być dla siebie…
Życiem jest bowiem i
kolorem naszych dni
miłość nasza

***

Cichą modlitwę z moich róż
układam tylko dla ciebie
miesięcy już tyle i tyle już gór
pod jednym spędziliśmy niebem
z róż tych
świeżutkich jak świt i
z tych całkiem zasuszonych
z tych co zmieniły się w dym
róż do ciebie wtulonych…

***

Wyrwałbym swoje serce by
krwią jego wymalować
na chmurach białych
jak bardzo pragnę się z tobą
kochać
płuca rozszarpałbym by
tchnąć z całej mocy
aby cały świat mógł
spojrzeć na chmurę by
każdy znał uczucie
moje wobec ciebie
kobiety mojego życia

***

Mokry od nocy płonącej
wypowiadam twoje imię
tak bardzo tęsknię
choć jesteś codzień
jak złodziej skrada się tęsknota
zagląda do serca które
pragnie tylko ciepła
twojej miłości

Nie ma jeszcze komentarzy »

Brak komentarzy.

Kanał RSS z komentarzami do tego wpisu. Adres TrackBack

Dodaj komentarz

Blog na WordPress.com.