Kosmaty Jacek

***

Kim jesteś?
Wydeptaną ścieżką nadziei,
Burzą, której nikt nie pamięta,
Kroplą deszczu zagubioną w kałuży,
Butelką wina, której nikt nie otworzy,
Kim jesteś?
Nie wiem…

OGNISKO

Nad płomieniem ogniska mój niebyły duch,
Krąży tumanem iskier, które wiatr rozwiewa,
Pośród poszumu drzew szuka prostych słów,
Pieśni dziwnie znajomej, którą ogień śpiewa.

Przy ogniu waszych serc ogrzewa swe dłonie,
Jak mała iskierka, którą wiatr pogania,
Szukam serca jednego, które żywiej płonie,
Szukam serca jednego, szukam zakochania.

Płomień ognia dogasa i pieśń już przebrzmiała,
Iskry wiatr porozwiewał i noc już głęboka,
Jedna mała iskierka wśród nocy została,
Jedno serce zostało… tylko czy pokocha?

BIAŁA RÓŻA

Białą różę ci dam
I nie pytaj: ja sam
Ty sama – tak mało, niewiele.
Biała róża i śnieg
I złowieszcza ta biel
Płatki wolno, zbyt wolno
Dlaczego?
Biała róża jak znak
Pocałunek – więc tak.
Szepczesz cicho, za cicho
Nie słyszę.
Biała róża… i cóż ?
Zima pełna tych róż
A ta jedna zamilkła
Nie krzyczy.
Białą różę ci dam
I nie pytaj: ja sam
A ty… nie wiem co kwiatek
ten znaczy.