Cwalina Franciszek

O MĘŻCZYŹNIE

Mężczyzna musi umieć kląć
Jak cholera
Milczeć
W brzydkich kobietach odnajdywać piękno

Wypada
Mieć pieniądze na rozpusty
Porywać się
Na skromne wiersze
Raz do roku
Być poetą

wiersz wyróżniony w konkursie Niebieskie Pióro 2004

DZIĘKUJĘ

że biurka
milczeć potrafią
mimo że nogi im się uginają
od sytuacji co je nieraz przerastają

że krzesła odważnie
ciężar znoszą
nie lamentują
gdy ich dosiadam

że sejfy tak długo są nieme
szafy nie skrzeczą
nie składają
wypowiedzenia

że dywany
nie wykłócają się o miejsca
nic nie widziały
i wścibskie nie są

za cierpliwość ścian
że jeszcze są białe
nie plotkują
i wieści nie roznoszą

za wszystko to
dziękuję

O CHLEBIE

ziarno rzucam w grunt
rozmnożone ziarno
rzucam między kamienie
zmiażdżone ziarno…
wnętrzności ziarna rzucam w ogień

głodny powie
niech będzie pochwalony
chleb powszedni
syty będzie krzyczał
chcemy innego chleba

ja mówię
chleb spożywam
bym mógł Bogu dziękować
Bogu dziękuję
bym mógł chleb spożywać

O PRZEMIJANIU

przemijam
w pędzie chmur
wiatru
deszczem popędzany
by stanąć
w porcie
spokojnego oceanu

słoneczne polany
pełne zapachu poziomek
i wrzosów
każą zawracać

jestem kroplą na szybie
falą
co pędzi i znika
i znowu pędzi